اين واژه ها در اكثر موارد با اضافه شدن دو حرف ساكن سين و تاء (سْتْ) مي آيد:
1 – تُلُپّسْتْ = صداي افتادن سنگ به آب
2 – جِرقَّسْتْْ = صداي شكستن ساخه درخت يا چوب خشك
3 – خِشّسْتْ = صداي كه از كشيدن چيزي بر روي زمين بر آيد
4 – شَرِقِّسْتْ = صداي زدن سيلي و مانند آن
5 – قِینْگَسْتْ = صداي رها شدن ناگهاني تير
6 – گُرَّسْتْ = صداي بخاري و شعله ناگهاني آتش
7 – وَقَّسْتْ = صداي ناگهاني سگ
8 – شُلُپََّسْتْ = صداي بلند و ناگهاني افتادن چيزي در آب
9 – كُپَّسْتْ = صداي فرو افتادن كلوخ و مانند آن
10 – هُك هُك = صداي گريه اي كه در گلو پيچيده است
11 – عَرَّسْتْ = صداي بلند الاغ و به گريه ناگهاني با حالت تمسخر نيز گويند
12 – فِشَّسْتْ = صداي مار و يا بيرون آمدن آب بيني
13 - شُرَّست = صدای آب که ناگهانی ریخته شود(*)
۱۴ - تِرّست = صداي خروج ناگهانی گاز از مخزن و همچنین صدای موتورهای ایژ قدیمی
۱۵ - حُقست = بیرون امدن اب و غذا از گلو (استفراغ)
۱۶ -تلمبست = افتادن دیوارو یا سقف خانه
۱۷ - هوررست = ریختن میوه از درخت